Sola victoria satiat

Ik moet iets rechtzetten. In de WK-gids bij de krant van enkele weken geleden las ik dat Steven Defour drie Latijnse spreuken op het gespierde lijf heeft ‘vereeuwigd’. De meest recente in het rijtje luidt ‘sola victoria satiat’. Alleen de overwinning schenkt voldoening. En, vermeldt de gids vervolgens op gewichtige toon: “Anders dan bij collega-voetballer Legear , is het Latijn van Defour wél juist. Naar eigen zeggen had een Gentse professor de spreuken nagekeken.” Het geval Legear, herinner ik me, betrof het Caesariaanse ‘veni, vidi, vici’, waarvan Legear, niet van de snuggerste, ‘vini’ had gemaakt, iets met wijn. Fout dus. Vanwaar de Latijnse taalvoorkeur van onze nationale middenvelder komt, weet ik niet, maar over de spreuk van hierboven kan ik wel een leuke anekdote kwijt.

Een vijftal jaren geleden kreeg ik telefoon van een oud-leerling, werkzaam voor de Belgische afdeling van sportgigant Nike (waarvan we sinds kort weten dat we het moeten uitspreken als ‘Naaikie’ – de Griekse godin draait zich om in haar Olympisch graf). Nike had een sponsoringscontract afgesloten met ‘de Steven’, en om dit te bekrachtigen zou ‘de Steven’ zich in een promofilmpje een tattoo laten zetten. Het moest iets worden met ‘overwinning’, de betekenis van het Griekse Nike, maar dan liefst in het Latijn, want ‘de Steven’ had al twee Latijnse spreuken op de bast, en een derde kon er nog wel bij. Zelf had hij gedacht aan ‘alleen de overwinning schenkt voldoening’. En of ik dit dan eens naar het Latijn wou omzetten, want dat hadden ‘de Steven’ en ik blijkbaar met elkaar gemeen, dat we beiden ‘Latin lovers’ waren.

Tja. Ik was wat onder de indruk en toch ook vereerd en vroeg beleefd waar hij dit Latijn kwijt wou. Ik zou de lengte van de zin dan laten afhangen van het in te kleuren lichaamsdeel. De centrale middenvelder koos voor de flank, bleek. Nu is Steven met zijn 1,73 meter niet van de grootste, dus viel ‘sola victoria satisfactionem dat’ af. ‘Sola victoria satiat’, met ‘satiat’ als minder frequent voorkomende, dichterlijke en ook kortere variant, bekte niet alleen goed en had een goed ritme, maar paste van oksel tot heup prima op de strakke tors van onze jonge voetbalgod. Nu nog wel trouwens. Ik vraag me af wat hiervan over vijftig jaar in een of ander bejaardenhuis nog rest. S***iat, of zoiets, met de meerderheid van de letters verzonken in het rimpelende lijf?

Zo geschiedde. Nike blij, Steven blij, en ook ik blij, met een voor deze intellectuele consultancy beloofd vip-arrangement voor een wedstrijd in de Champions League en een vanzelfsprekend gesigneerd truitje. Alleen heb ik dat ticket nooit gezien en het voetbalshirt pas na twee jaar aandringen gekregen. Fijne multinational, Naaikie. Maar ik heb nu toch eens kunnen lachen met dat ‘Gentse professor’. Staat alleszins beter dan ‘Lokerse leraar’, vind ik. En wanneer Steven vanavond het winnende doelpunt maakt tegen Rusland, hoop ik dat hij zijn truitje uittrekt en als de Belgische Balotelli de hele wereld laat mee genieten van dit gespierd ‘sola victoria satiat’.

PS. Zou dit ‘sola victoria satiat’ na 25 mei niet ook iets geweest zijn voor de Latinofiele lenden van onze Vlaamse voorman BDW? Of is ook dit ps. niet aan hem besteed?