Foutmelding

  • Warning: Illegal string offset 'field' in DatabaseCondition->__clone() (regel 1901 van /customers/6/1/e/alaindebbaut.be/httpd.www/includes/database/query.inc).
  • Warning: Illegal string offset 'field' in DatabaseCondition->__clone() (regel 1901 van /customers/6/1/e/alaindebbaut.be/httpd.www/includes/database/query.inc).

Vrij Gedacht

But what is liberty without wisdom and without virtue? It is the greatest of all possible evils. (Edmund Burke 1729-1797)

Snelweg (naar 2013)

Het is zoals op deze foto
we willen wel
ons leven een pad
in de plooi van zachte heuvels
het mag zelfs
de kalende vouw van vroege herfst
waar als gevallen bladeren
gedachten traag vergaan
en kunnen gisten voor later

maar in rechte lijn en afgemeten
ruist onophoudelijk
met betonnen ondertoon
de snelweg naar alweer een jaar

(foto van Simon Debbaut - E17 in Waasmunster)

Seriewoordenaar

Bandwerk in woorden. Seriewoordenaar. November was vol, overvol van woorden. Bindteksten voor de voorstelling van de nieuwe scholenvzw in Lokeren. Met drie zoenen van Mieke Van Hecke (jawel, dé Mieke Van Hecke) als beloning. Teksten en interviews voor het schoolblad (over de droeve geschiedenis van een aan kroep gestorven leerling in 1907 en met een gedreven en authentieke Philippe Van Cauteren, oud-leerling en artistiek directeur van het SMAK in Gent). Zakelijk proza, in de vorm van verslagen van klassenraden en oudercontacten voor het leerlingvolgsysteem van de school.

He did it again

Zoals velen zat ik de voorbije woensdagochtend om halfacht voor mijn televisie te kijken en luisteren naar de overwinningstoespraak van Barack Obama. Ik herinnerde me zijn rede van vier jaar geleden en hoe ik weggeblazen werd door het perfecte samengaan van inhoud en stijl. Ik was blij dat ik de voorbije jaren zijn woorden in de lessen Latijnse retoriek samen met mijn leerlingen had kunnen ontleden, en zijn schatplichtigheid had kunnen aantonen aan de regels van de klassieke retorica.

Bezonken groen, en een beetje rood

Donderdag 25 oktober. De verkiezingen zijn elf dagen voorbij. Deels opluchting, deels ontgoocheling. We hielden stand, dat wel. Onze groene kandidaten deden het zeer goed en haalden samen meer voorkeurstemmen dan de rode broeders en zusters op onze kartellijst. Alleen vertaalt dat zich niet in meer zetels. Ik ben vanzelfsprekend blij voor Björn en vooral voor Suleyman, maar zelf strand ik op enkele tientallen stemmen van een rechtstreeks verkozen zitje in de gemeenteraad. Hoe dan ook ben ik fier op mijn 415 voorkeurstemmen en ben ik al die kiezers erg dankbaar.

Een klein beetje koorts

Zo. De vergaderingen zijn nu grotendeels achter de rug. Campagnekaartjes uitgedeeld. Verkiezingsborden gezet en affiches geplakt of verdeeld bij vrienden, kennissen en buren. Mijn echtgenote zegt me blij te zijn dat ze mij elke morgen bij het buitenkomen dan toch ziet lachen vanachter het raam van mijn overbuur Roger. Hier thuis word ik de laatste dagen zo vrolijk niet wakker, nu mijn rug het heeft begeven bij het plaatsen van dat laatste bord in de Driesstraat, vorige week.

Paradise Lost

Het overkomt mensen jammer genoeg wel meer, dat hun portefeuille gestolen wordt. Maar wat ik vorige week meemaakte, was een schok, omdat het gebeurde in mijn eigen klaslokaal, terwijl ik het raam sloot, mijn geheugenstick uit de computer verwijderde en de leerlingen waaraan ik les gegeven had naar buiten loodste. Toen ik na de les mijn spullen wou bijeenrapen, waaronder de portefeuille die ik vooraan op de tafel had gelegd, bleek deze verdwenen…

Vakantieparadox

De vakantie is nu echt wel voorbij. In huis is de gezonde spanning van een nieuw schooljaar bij iedereen al ruim een week voelbaar. En zoals elk jaar vraag ik me, kijkend in mijn zomerse achteruitkijkspiegel, af wat ik de voorbije weken nu eigenlijk voor zinnigs gedaan heb. Ik had me voorgenomen om deuren en muren te schilderen, om wat meer te fietsen, om de boeken te lezen die ik als vakantielectuur de laatste maanden bijeen gekocht of gekregen had. Het is er niet of te weinig van gekomen. Teveel vrijheid zeker?

De zomer van de poëzie

Vorige week dinsdag, op de terugweg van enkele dagen in de buurt van de baai van de Somme, stopten we in Watou voor een wandeling langs kunst en poëzie. Een afknapper, want op maandag én dinsdag gesloten. De Westhoek rust op dinsdag? De mythe van de hardwerkende West-Vlaming aan diggelen! Ik had er graag het werk van Sofie Muller gezien, in een combinatie met teksten van Bart Moeyaert en Leonard Nolens. Niet dus. Mijn poëtische zomer dreigde zo te eindigen zoals hij begon, in mineur.

Ich war ein Berliner

Ik had intussen wel wat Europese (hoofd)steden bezocht, maar was oostwaarts nog nooit verder gereisd dan Keulen. Nu dan eindelijk een week Berlijn, in een late Drang nach Osten.

Mijn naam is haas

Omdat het niet altijd serieus moet zijn, een onnozel gedichtje over de hazen op de Lokerse Markt. Binnenkort ook in de Lokerse (voor de gelegenheid) Haasgranten, een satirisch stadsblad met nog veel meer van dat.

Mijn naam is haas

Ik sta hier negen maand nog maar
te blinken in koudgrijs metaal,
ontdaan van vel en al mijn haar
met soms een zwartwitgele sjaal

Ik kom uit Hazië, China-made,
voor neegnendertigduizend euro
’t stuk, goedkoop Chinezenzweet,
daar gaan we toch niet over zeuren?

Pagina's

Abonneer op RSS - Vrij Gedacht