Foutmelding

  • Warning: Illegal string offset 'field' in DatabaseCondition->__clone() (regel 1901 van /customers/6/1/e/alaindebbaut.be/httpd.www/includes/database/query.inc).
  • Warning: Illegal string offset 'field' in DatabaseCondition->__clone() (regel 1901 van /customers/6/1/e/alaindebbaut.be/httpd.www/includes/database/query.inc).

Vrij Gedacht

But what is liberty without wisdom and without virtue? It is the greatest of all possible evils. (Edmund Burke 1729-1797)

Aeneas, vroeger en nu

Aeneas vroeger. Deze held uit de Trojaanse oorlog krijgt, op het moment dat Troje na tien jaar strijd door de Grieken wordt ingenomen, de opdracht van de goden om ergens ver weg een nieuwe stad te stichten. Hij vlucht de stad uit met zijn gezin, maar verliest onderweg zijn vrouw. Zijn onderneming leidt hem zeven jaren over zeeën en langs gevaren. In het zevende jaar vergaat hij bijna met zijn schip in een storm die wordt aangestookt door de godin Iuno, die Trojanen en dus ook Aeneas slecht gezind is.

Sint-Niklaas mon amour

Iets minder dan een half leven geleden verhuisde ik van mijn geboortestad Sint-Niklaas naar Lokeren. De huurtermijn van mijn appartementje aan de achterzijde van het station was afgelopen en bijtekenen zag ik niet zitten. In Lokeren had ik mijn liefde gevonden, ik werkte er en had het leren kennen als een vriendelijk provincienest, vriendelijker alleszins dan het Sint-Niklaas van die dagen, met meer groen, met een Durme die de stad ruimte gaf, en met mensen die de ‘vreemdeling’ die ik was (en Sint-Niklazenaar bovendien) van in het begin met open armen hadden ontvangen.

Zwijgen is goud

Geprezen zij de man of vrouw die niets te zeggen heeft, en desondanks zwijgt. De relevantie van deze boutade bleek de voorbije dagen nog maar eens toen enkele sporticonen uitspraken meenden te moeten doen over homoseksualiteit. Ze weten er helemaal niets van af, ze willen er zeker ook niets mee te maken hebben, stel je voor, maar kunnen er toch niet over zwijgen. Vreemd is dat, en ergerlijk bovendien.

Kreupelhout – aan Philippe Van Cauteren, directeur van het S.M.A.K.

Beste Philippe (je ervaart recent toch geen druk om er Filip van te maken?),

Vijftig tinten groen, plus één

Onze keuze voor Ierland als vakantiebestemming ontlokte bij vrienden en kennissen die vertrouwd zijn met dit eiland lyrische reacties, maar toch ook bezorgd reisadvies. Genoeg regenkledij meenemen! Warme pulls zijn geen overbodige luxe! Iemand had er zelfs ooit tijdens zijn juliverlof alle denkbare vormen van regen ondergaan: schuine van links, schuine van rechts, zachte, harde, miezerige, dikke, verticale en horizontale.

Van wijn één druppel

Intussen is het stof van het onderwijshervormingsdebat opnieuw gaan liggen. Politici, de onderwijskoepels, het bedrijfsleven, de vakbonden, allen rolden ze voor de ogen van heel Vlaanderen over elkaar heen. Uiteraard allen heel deskundig. Die ene dappere leraar die van Kathleen Cools in de studio van Ter Zake zijn twijfels bij al die onderwijsmetafysica mocht verwoorden, herstelt nu nog altijd van de manier waarop Mega-Mieke van de Guimarrdstrraat over hem heen denderrde. Hij had het echt niet goed begrrepen en zag het uiterraarrd verrkeerrd.

Eerlijk heeft een prijs

Vorige maand was het 25 jaar geleden dat Paul Debbaut, mijn grootvader, overleed. Ik herinner me hem als een bon vivant die zijn laatste jaren sleet in een bejaardenhuis waar hij als voormalig cafébaas gekend en graag gezien was. Ooit gaf hij me in dat platte dialect van Sint-Niklaas met zijn zware a’s een even korte als eenvoudige wijsheid mee voor het leven: “Manneken, de wereld gaat kapot aan de drie g’s: ’t geloof, ’t geld en ’t gat”. Met dat laatste bedoelde hij lust en een labiele hormonenspiegel bij mannen en vrouwen, maar daar is het me hier en nu niet om te doen.

Verjaardagsmuzen

Er zijn prettige en minder prettige manieren om zich bewust te worden van de voortschrijdende jaren, waarbij het begrip ‘leeftijd’ geleidelijk kan ingeruild worden voor ‘ouderdom’. Mijn kinderen tellen hun jaren nog in lentes, ik al in nazomers. Ik voel dagelijks mijn knarsende knieën zonder kraakbeen en de weerspannige rugspieren. Ik zie in de spiegel naast horizontale nu ook verticale rimpels op mijn voorhoofd verschijnen. Nog even en mijn gezicht nodigt uit tot het spelen van een spelletje oxo. In mijn geheugen boren zich gaatjes van vergeten.

Le Panoramique

Aan de lezers van deze blog vooreerst mijn excuses voor de triomfantelijke vooruitzichten op lente in de vorige tekst. Een geval van klimatologische overmoed, meer ingegeven door wishfull thinking dan door zin voor maartse realiteit. De wraak van Ratzinger wellicht. Men spot niet ongestraft met een paus, emeritus of niet. Het tweede vers van ‘Der Winter ist vergangen’ spreekt over ‘des Maien Schein’, en niet over maart. Ik had beter moeten lezen.

Sede vacante

Februari was geen maand om vrolijk van te worden. De winter wou van geen wijken weten en de vrieskou bleef lang, veel te lang hangen. Elke avond dook het kwik diep onder nul, of om het met de woorden van de dichter Auden te zeggen: "The mercury sank in the mouth of the dying day". De naaste wereld was er een van ziekte. Griep en bof teisterden het huis. En in de zetel met een dekentje naar buiten kijken langs het venster van de televisie bood al evenmin redenen tot opgewektheid.

Pagina's

Abonneer op RSS - Vrij Gedacht