Foutmelding

  • Warning: Illegal string offset 'field' in DatabaseCondition->__clone() (regel 1901 van /customers/6/1/e/alaindebbaut.be/httpd.www/includes/database/query.inc).
  • Warning: Illegal string offset 'field' in DatabaseCondition->__clone() (regel 1901 van /customers/6/1/e/alaindebbaut.be/httpd.www/includes/database/query.inc).

Vrij Gedacht

But what is liberty without wisdom and without virtue? It is the greatest of all possible evils. (Edmund Burke 1729-1797)

Zwijgen is goud

Geprezen zij de man of vrouw die niets te zeggen heeft, en desondanks zwijgt. De relevantie van deze boutade bleek de voorbije dagen nog maar eens toen enkele sporticonen uitspraken meenden te moeten doen over homoseksualiteit. Ze weten er helemaal niets van af, ze willen er zeker ook niets mee te maken hebben, stel je voor, maar kunnen er toch niet over zwijgen. Vreemd is dat, en ergerlijk bovendien.

Kreupelhout – aan Philippe Van Cauteren, directeur van het S.M.A.K.

Beste Philippe (je ervaart recent toch geen druk om er Filip van te maken?),

Vijftig tinten groen, plus één

Onze keuze voor Ierland als vakantiebestemming ontlokte bij vrienden en kennissen die vertrouwd zijn met dit eiland lyrische reacties, maar toch ook bezorgd reisadvies. Genoeg regenkledij meenemen! Warme pulls zijn geen overbodige luxe! Iemand had er zelfs ooit tijdens zijn juliverlof alle denkbare vormen van regen ondergaan: schuine van links, schuine van rechts, zachte, harde, miezerige, dikke, verticale en horizontale.

Van wijn één druppel

Intussen is het stof van het onderwijshervormingsdebat opnieuw gaan liggen. Politici, de onderwijskoepels, het bedrijfsleven, de vakbonden, allen rolden ze voor de ogen van heel Vlaanderen over elkaar heen. Uiteraard allen heel deskundig. Die ene dappere leraar die van Kathleen Cools in de studio van Ter Zake zijn twijfels bij al die onderwijsmetafysica mocht verwoorden, herstelt nu nog altijd van de manier waarop Mega-Mieke van de Guimarrdstrraat over hem heen denderrde. Hij had het echt niet goed begrrepen en zag het uiterraarrd verrkeerrd.

Eerlijk heeft een prijs

Vorige maand was het 25 jaar geleden dat Paul Debbaut, mijn grootvader, overleed. Ik herinner me hem als een bon vivant die zijn laatste jaren sleet in een bejaardenhuis waar hij als voormalig cafébaas gekend en graag gezien was. Ooit gaf hij me in dat platte dialect van Sint-Niklaas met zijn zware a’s een even korte als eenvoudige wijsheid mee voor het leven: “Manneken, de wereld gaat kapot aan de drie g’s: ’t geloof, ’t geld en ’t gat”. Met dat laatste bedoelde hij lust en een labiele hormonenspiegel bij mannen en vrouwen, maar daar is het me hier en nu niet om te doen.

Verjaardagsmuzen

Er zijn prettige en minder prettige manieren om zich bewust te worden van de voortschrijdende jaren, waarbij het begrip ‘leeftijd’ geleidelijk kan ingeruild worden voor ‘ouderdom’. Mijn kinderen tellen hun jaren nog in lentes, ik al in nazomers. Ik voel dagelijks mijn knarsende knieën zonder kraakbeen en de weerspannige rugspieren. Ik zie in de spiegel naast horizontale nu ook verticale rimpels op mijn voorhoofd verschijnen. Nog even en mijn gezicht nodigt uit tot het spelen van een spelletje oxo. In mijn geheugen boren zich gaatjes van vergeten.

Le Panoramique

Aan de lezers van deze blog vooreerst mijn excuses voor de triomfantelijke vooruitzichten op lente in de vorige tekst. Een geval van klimatologische overmoed, meer ingegeven door wishfull thinking dan door zin voor maartse realiteit. De wraak van Ratzinger wellicht. Men spot niet ongestraft met een paus, emeritus of niet. Het tweede vers van ‘Der Winter ist vergangen’ spreekt over ‘des Maien Schein’, en niet over maart. Ik had beter moeten lezen.

Sede vacante

Februari was geen maand om vrolijk van te worden. De winter wou van geen wijken weten en de vrieskou bleef lang, veel te lang hangen. Elke avond dook het kwik diep onder nul, of om het met de woorden van de dichter Auden te zeggen: "The mercury sank in the mouth of the dying day". De naaste wereld was er een van ziekte. Griep en bof teisterden het huis. En in de zetel met een dekentje naar buiten kijken langs het venster van de televisie bood al evenmin redenen tot opgewektheid.

Mao en het Egmontpact

De gebrekkige algemene kennis van leerlingen en studenten is een thema dat met de regelmaat van de klok opduikt in de media, wanneer een of andere studie weer eens de vinger op deze pijnlijke onderwijswonde legt. Vorige week was het weer van dat. Het weekblad Knack publiceerde een onderzoek bij studenten van de lerarenopleiding in Limburg. 65% bleek Mao niet te herkennen op een foto en 10% situeerde de Tweede Wereldoorlog in de 19de eeuw. Een vierde van de bevraagden ging er zelfs van uit dat de PS deel uitmaakte van de Vlaamse regering. Nu, dat van Mao vind ik niet zo erg.

The Spirit of Saint-Louis

Ze is in de dertig jaar dat ik voor de klas sta nog niet vaak bij me opgekomen, de gedachte mijn leerlingen collectief in de armen te willen sluiten. Ik hou nu eenmaal graag wat afstand en koester de strenge (maar rechtvaardige) blik onder mijn wenkbrauwen. Maar het totaalspektakel van dans, muziek, toneel, beeld, decor, techniek (en ik vergeet nog wel wat), dat de laatstejaarsleerlingen van ‘mijn’ Sint-Lodewijkscollege de voorbije dagen brachten, overtrof mijn verwachtingen zeer en vervulde me van een zeldzaam grote genegenheid voor al dat jong volk van zeventien jaar.

Pagina's

Abonneer op RSS - Vrij Gedacht