Foutmelding

  • Warning: Illegal string offset 'field' in DatabaseCondition->__clone() (regel 1901 van /customers/6/1/e/alaindebbaut.be/httpd.www/includes/database/query.inc).
  • Warning: Illegal string offset 'field' in DatabaseCondition->__clone() (regel 1901 van /customers/6/1/e/alaindebbaut.be/httpd.www/includes/database/query.inc).

Vrij Gedacht

But what is liberty without wisdom and without virtue? It is the greatest of all possible evils. (Edmund Burke 1729-1797)

Invitation au voyage

Leerkrachten zijn reislustige wezens. De wereld heeft voor hen al lang geen geheimen meer. Talrijk de collega’s die op hoge toppen stonden, verre zeeën bevoeren of eenzame woestijnen minder eenzaam maakten. Naarmate de dagen langer werden, gonsde het in de leraarskamer steeds luider van de meest exotische bestemmingen. Cultuur of natuur, alleen of in groep, met de auto, de fiets of het vliegtuig. Avontuurlijk of voorzichtig. Of gewoon thuis, in sedentair genot. De verscheidenheid is groot. Ik hou het dit jaar braaf op (andermaal) Frankrijk en (nieuw) een stukje Pyreneeën.

Klein verzet

De broosheid van mijn lichamelijk bestaan manifesteert zich de laatste tijd meer en meer in mijn kraakbeenloze knieën. Gehurkt met de stofzuiger de pluizen in de kleinste kieren van mijn werkkamer te lijf gaan, vorige woensdag, bekocht ik met plotse stekende pijn in de linkerknie. Stappen was hinderlijk, schakelen in de auto lukte moeilijk en fietsen durfde ik niet uit schrik voor nog meer kwelling. Toen ik zaterdag voorzichtig opstond en de pijn merkwaardig genoeg achterwege bleef, waagde ik het er op om toch maar om mijn kranten te fietsen in Gent.

Pandora en het paradijs

Een paasvakantie achter de rug en nog enkele schoolweken te gaan. Straks zal ik tot mijn groot genoegen nog eens mogen grabbelen in de rijke verhalentrommel van de Griekse oudheid en mijn luttele leerlingen Grieks vertellen over Pandora en haar zogenaamde doos. Eerst didactisch verantwoord vragen wat ze van deze mythe afweten. Hun voorzichtige antwoord ken ik al: dat het over een vrouw gaat die vanwege de goden op Prometheus werd afgestuurd om hem te straffen voor zijn ijdelheid en overmoedige drang om hen inzake onsterfelijkheid te evenaren.

Wit, geel en zwart

Ik beken. Ik was een van die twintigduizend die vorige zaterdag de Lokerse helft van het Koning Boudewijnstadion in Brussel vulden voor de bekerfinale. Met een stoet van bussen, cafés op wielen zeg maar, aan een tempo van één pintje per 15 kilometer. Zelden ook zoveel gezellige zatlappen bijeen gezien als in ‘Lokeren Village’. ‘Lokeren Dorp’ had toepasselijker geklonken, afgaande op al die bekenden die je er tegen het wankele en lallende lijf liep. Maar ik beken.

Een nieuwe lente, een oud geluid

Het gaat hard deze dagen. Zo hard dat mijn hoofd soms amper kan volgen. En dan heb ik het niet over de zomertemperaturen van gisteren en vandaag. Ik had in de grote vakantie van vorig jaar mezelf voorgenomen om het wat rustiger aan te doen. En dus ontslag gegeven als voorzitter van Groen Lokeren en wat afstand genomen van de politiek.

Zelfje

‘Ontvrienden’, ‘tentslet’, ‘stoeproken’, ‘frietchinees’, en nu dus ‘selfie’. Allemaal ‘Woorden van het Jaar’, van 2009 tot 2013. ‘Selfie’ haalde het in de meest recente editie van de woordenwedstrijd bij ons ruim vóór ‘belbos’ en ‘geefkast’. Dat ‘belbos’ vond ik zelf wel aardig: een met de opbrengst van oude gsm-toestellen bijeen gespaard bos. 10.000 toestellen waren vorig jaar goed voor een vijftal hectaren nieuwe aanplant.

Hoofdveen

November was niet alleen weerkundig een zeer donkere maand, met slechts 28 uren zonneschijn, maar ook mijn geest somberde hevig door. In mijn zompig gedachtenveen liep ik keer op keer vast. Geen enkele zin haalde deze pagina en de paar uitzonderingen verdienden het meteen geschrapt te worden. December mocht dan wel zonniger zijn, met opnieuw het zachte gespin van oplopende kilowatts in de transformator aan mijn garagemuur, de schooldrukte liet evenmin weinig ruimte voor creatieve bespiegelingen.

Nenia voor Rolf

Goede vriend (zo begon je altijd jouw mails aan mij),

Dit bericht had ik nooit willen lezen. Ik heb het geopend, en weer gesloten. En weer geopend. En gezien dat het er nog was. En geweend tot ik niet meer zag wat er stond. Maar tranen wissen de werkelijkheid natuurlijk niet weg.

Aeneas, vroeger en nu

Aeneas vroeger. Deze held uit de Trojaanse oorlog krijgt, op het moment dat Troje na tien jaar strijd door de Grieken wordt ingenomen, de opdracht van de goden om ergens ver weg een nieuwe stad te stichten. Hij vlucht de stad uit met zijn gezin, maar verliest onderweg zijn vrouw. Zijn onderneming leidt hem zeven jaren over zeeën en langs gevaren. In het zevende jaar vergaat hij bijna met zijn schip in een storm die wordt aangestookt door de godin Iuno, die Trojanen en dus ook Aeneas slecht gezind is.

Sint-Niklaas mon amour

Iets minder dan een half leven geleden verhuisde ik van mijn geboortestad Sint-Niklaas naar Lokeren. De huurtermijn van mijn appartementje aan de achterzijde van het station was afgelopen en bijtekenen zag ik niet zitten. In Lokeren had ik mijn liefde gevonden, ik werkte er en had het leren kennen als een vriendelijk provincienest, vriendelijker alleszins dan het Sint-Niklaas van die dagen, met meer groen, met een Durme die de stad ruimte gaf, en met mensen die de ‘vreemdeling’ die ik was (en Sint-Niklazenaar bovendien) van in het begin met open armen hadden ontvangen.

Pagina's

Abonneer op RSS - Vrij Gedacht