Foutmelding

  • Warning: Illegal string offset 'field' in DatabaseCondition->__clone() (regel 1901 van /customers/6/1/e/alaindebbaut.be/httpd.www/includes/database/query.inc).
  • Warning: Illegal string offset 'field' in DatabaseCondition->__clone() (regel 1901 van /customers/6/1/e/alaindebbaut.be/httpd.www/includes/database/query.inc).

Vrij Gedacht

But what is liberty without wisdom and without virtue? It is the greatest of all possible evils. (Edmund Burke 1729-1797)

Waar is dat feestje?

Dit had een feestelijke blog moeten zijn. Mijn vijftigste schrijfsel, nog geen drie jaar na de opstart van deze site. Bruisende gedachten, knallende zinnen. Champagnetekst. Alleen, de trouwe lezer zal opgemerkt hebben dat het voorlaatste stukje verwijderd werd. Dus is dit nummer negenenveertig? Talrijk de vragen hierover, van vrienden en kennissen, van mensen waarvan ik nooit vermoedde dat ze lezer waren of van anderen die het alsnog wilden worden. Voelde me op de duur bevraagd als een uitgeputte kiosk zonder Charlie Hebdo’s. Maar zie, ik hou de lippen stijf op elkaar.

Villa politica

De kans dat ik over mijn nog recente politieke ‘carrière’ ooit door Linda De Win zal worden geïnterviewd is nihil. Daarvoor is de reikwijdte van en mijn eigen rolletje op het lokale speelveld veel te klein. Maar toch nodigt de jaarwende uit om in de achteruitkijkspiegel het achter de horizon weggezonken jaar nog snel te overschouwen. Villa politica op zijn Lokers, vanop de banken van de gemeenteraadsoppositie.

Jonkvrouw

***Deze blogtekst werd verwijderd :(((***

Lijstjes…

Begin november en dus nog te vroeg voor jaarlijstjes van wat dan ook. Maar in mijn mailbox dwarrelen ze toch al binnen, zoals de bladeren onder de achterdeur, met vooral dan een top drie van gelezen boeken in 2014, gedeeld op het forum van de lokale Letsgroep. Allicht heeft dit te maken met het eerste vuur in de haard op killere avonden en dekentjes die worden uitgehaald ten behoeve van het kouwelijke lijf, en dan de gezellige knusheid van boeken binnen handbereik.

Schudden aan het verleden

Pas toch op, de tijd verstrijkt. De tijd
verwijdert zich. De tijd is niet te vertrouwen.
Er ligt een schreeuw van schrik tussen nu
en toen.
Ik zou zo graag es even aan het verleden
willen schudden, maar dat kan niet. Je
gaat toch ook niet staan schudden aan een rots.
Die blijft liggen waar ie ligt.
Het verleden is veel te lang geleden, het is
een schande.

De vrede zij met hem

Op een autovrije zondag met de fiets door Brussel rijden, zoals we twee weken geleden deden, heeft iets bijzonders. We hadden de auto achtergelaten op parking C van de Heizel en waren dan rustig de stad ingebold, voorbij de kerk van Laken, langs de haven, richting Beurs. Langs boulevards die op gewone dagen stikken in het fijn stof. Tegelijk ook een prettige uitdaging voor de fietser, want het gaat in Brussel niet alleen bergaf. De klim van het centrum naar het Jubelpark bijvoorbeeld, langs de Wetstraat, is best pittig.

En breng ons niet in beproeving

Het Midden-Oosten staat in brand, de gruwel regeert er en spat dag na dag van het televisiescherm. Hier herdenken we overal te lande de begindagen van de Eerste Wereldoorlog, die dus blijkbaar toch niet alleen de oorlog van achter de IJzer was. Geert Bourgeois mocht en mag, eerst als minister van Vlaams toerisme en nu als minister-president, dan wel als een echte commerçant van de Groote Oorlog graag en vooral het (West-)Vlaams leed (en zichzelf) promoten, ook in Wallonië was de oorlogstol hoog, voor burgers én militairen.

Mensenlandschappen

We hadden een kleine week achter de rug in Le Couvent de Neuviale, een tot B&B omgetoverd (en ‘toveren’ mag hier letterlijk genomen worden) voormalig kostschooltje in een landschappelijke plooi tussen Cahors en Montauban. Alhoewel, B&B is een te schamele naam voor het gastenverblijf dat Lieve (de gastvrouw haar naam zelve) en Marc er uitbaten. Je vindt er veel meer dan een bed en ontbijt: een warm onthaal, een verrukkelijke avondtafel en een schitterend decor, gedeeld met gasten in een aangename want in tijd beperkte toevalligheid van ontmoeting.

Recht op luiheid

In 1880 schreef Paul Lafargue (1842-1911) een beroemd geworden essay met de prikkelende titel Droit à la paresse. Lafargue, overtuigd marxist én schoonzoon van de Karl zelf (getrouwd met diens dochter Laura) – ik heb niet kunnen achterhalen of hij eerst voor de dochter dan wel voor de vader viel –, neemt hierin de heersende liberale, conservatieve, christelijke en zelfs socialistische kijk op arbeid op de korrel.

Sola victoria satiat

Ik moet iets rechtzetten. In de WK-gids bij de krant van enkele weken geleden las ik dat Steven Defour drie Latijnse spreuken op het gespierde lijf heeft ‘vereeuwigd’. De meest recente in het rijtje luidt ‘sola victoria satiat’. Alleen de overwinning schenkt voldoening. En, vermeldt de gids vervolgens op gewichtige toon: “Anders dan bij collega-voetballer Legear , is het Latijn van Defour wél juist.

Pagina's

Abonneer op RSS - Vrij Gedacht