Foutmelding

  • Warning: Illegal string offset 'field' in DatabaseCondition->__clone() (regel 1901 van /customers/6/1/e/alaindebbaut.be/httpd.www/includes/database/query.inc).
  • Warning: Illegal string offset 'field' in DatabaseCondition->__clone() (regel 1901 van /customers/6/1/e/alaindebbaut.be/httpd.www/includes/database/query.inc).

Vrij Gedacht

But what is liberty without wisdom and without virtue? It is the greatest of all possible evils. (Edmund Burke 1729-1797)

Lijstjes…

Begin november en dus nog te vroeg voor jaarlijstjes van wat dan ook. Maar in mijn mailbox dwarrelen ze toch al binnen, zoals de bladeren onder de achterdeur, met vooral dan een top drie van gelezen boeken in 2014, gedeeld op het forum van de lokale Letsgroep. Allicht heeft dit te maken met het eerste vuur in de haard op killere avonden en dekentjes die worden uitgehaald ten behoeve van het kouwelijke lijf, en dan de gezellige knusheid van boeken binnen handbereik.

Schudden aan het verleden

Pas toch op, de tijd verstrijkt. De tijd
verwijdert zich. De tijd is niet te vertrouwen.
Er ligt een schreeuw van schrik tussen nu
en toen.
Ik zou zo graag es even aan het verleden
willen schudden, maar dat kan niet. Je
gaat toch ook niet staan schudden aan een rots.
Die blijft liggen waar ie ligt.
Het verleden is veel te lang geleden, het is
een schande.

De vrede zij met hem

Op een autovrije zondag met de fiets door Brussel rijden, zoals we twee weken geleden deden, heeft iets bijzonders. We hadden de auto achtergelaten op parking C van de Heizel en waren dan rustig de stad ingebold, voorbij de kerk van Laken, langs de haven, richting Beurs. Langs boulevards die op gewone dagen stikken in het fijn stof. Tegelijk ook een prettige uitdaging voor de fietser, want het gaat in Brussel niet alleen bergaf. De klim van het centrum naar het Jubelpark bijvoorbeeld, langs de Wetstraat, is best pittig.

En breng ons niet in beproeving

Het Midden-Oosten staat in brand, de gruwel regeert er en spat dag na dag van het televisiescherm. Hier herdenken we overal te lande de begindagen van de Eerste Wereldoorlog, die dus blijkbaar toch niet alleen de oorlog van achter de IJzer was. Geert Bourgeois mocht en mag, eerst als minister van Vlaams toerisme en nu als minister-president, dan wel als een echte commerçant van de Groote Oorlog graag en vooral het (West-)Vlaams leed (en zichzelf) promoten, ook in Wallonië was de oorlogstol hoog, voor burgers én militairen.

Mensenlandschappen

We hadden een kleine week achter de rug in Le Couvent de Neuviale, een tot B&B omgetoverd (en ‘toveren’ mag hier letterlijk genomen worden) voormalig kostschooltje in een landschappelijke plooi tussen Cahors en Montauban. Alhoewel, B&B is een te schamele naam voor het gastenverblijf dat Lieve (de gastvrouw haar naam zelve) en Marc er uitbaten. Je vindt er veel meer dan een bed en ontbijt: een warm onthaal, een verrukkelijke avondtafel en een schitterend decor, gedeeld met gasten in een aangename want in tijd beperkte toevalligheid van ontmoeting.

Recht op luiheid

In 1880 schreef Paul Lafargue (1842-1911) een beroemd geworden essay met de prikkelende titel Droit à la paresse. Lafargue, overtuigd marxist én schoonzoon van de Karl zelf (getrouwd met diens dochter Laura) – ik heb niet kunnen achterhalen of hij eerst voor de dochter dan wel voor de vader viel –, neemt hierin de heersende liberale, conservatieve, christelijke en zelfs socialistische kijk op arbeid op de korrel.

Sola victoria satiat

Ik moet iets rechtzetten. In de WK-gids bij de krant van enkele weken geleden las ik dat Steven Defour drie Latijnse spreuken op het gespierde lijf heeft ‘vereeuwigd’. De meest recente in het rijtje luidt ‘sola victoria satiat’. Alleen de overwinning schenkt voldoening. En, vermeldt de gids vervolgens op gewichtige toon: “Anders dan bij collega-voetballer Legear , is het Latijn van Defour wél juist.

Invitation au voyage

Leerkrachten zijn reislustige wezens. De wereld heeft voor hen al lang geen geheimen meer. Talrijk de collega’s die op hoge toppen stonden, verre zeeën bevoeren of eenzame woestijnen minder eenzaam maakten. Naarmate de dagen langer werden, gonsde het in de leraarskamer steeds luider van de meest exotische bestemmingen. Cultuur of natuur, alleen of in groep, met de auto, de fiets of het vliegtuig. Avontuurlijk of voorzichtig. Of gewoon thuis, in sedentair genot. De verscheidenheid is groot. Ik hou het dit jaar braaf op (andermaal) Frankrijk en (nieuw) een stukje Pyreneeën.

Klein verzet

De broosheid van mijn lichamelijk bestaan manifesteert zich de laatste tijd meer en meer in mijn kraakbeenloze knieën. Gehurkt met de stofzuiger de pluizen in de kleinste kieren van mijn werkkamer te lijf gaan, vorige woensdag, bekocht ik met plotse stekende pijn in de linkerknie. Stappen was hinderlijk, schakelen in de auto lukte moeilijk en fietsen durfde ik niet uit schrik voor nog meer kwelling. Toen ik zaterdag voorzichtig opstond en de pijn merkwaardig genoeg achterwege bleef, waagde ik het er op om toch maar om mijn kranten te fietsen in Gent.

Pandora en het paradijs

Een paasvakantie achter de rug en nog enkele schoolweken te gaan. Straks zal ik tot mijn groot genoegen nog eens mogen grabbelen in de rijke verhalentrommel van de Griekse oudheid en mijn luttele leerlingen Grieks vertellen over Pandora en haar zogenaamde doos. Eerst didactisch verantwoord vragen wat ze van deze mythe afweten. Hun voorzichtige antwoord ken ik al: dat het over een vrouw gaat die vanwege de goden op Prometheus werd afgestuurd om hem te straffen voor zijn ijdelheid en overmoedige drang om hen inzake onsterfelijkheid te evenaren.

Pagina's

Abonneer op RSS - Vrij Gedacht