Foutmelding

  • Warning: Illegal string offset 'field' in DatabaseCondition->__clone() (regel 1901 van /customers/6/1/e/alaindebbaut.be/httpd.www/includes/database/query.inc).
  • Warning: Illegal string offset 'field' in DatabaseCondition->__clone() (regel 1901 van /customers/6/1/e/alaindebbaut.be/httpd.www/includes/database/query.inc).

Vrij Gedacht

But what is liberty without wisdom and without virtue? It is the greatest of all possible evils. (Edmund Burke 1729-1797)

Odysseus, altijd Odysseus

Dé gespreksonderwerpen een week voor de krokusvakantie: Temptation Island en transmigranten. Beide van een immense treurigheid, om totaal verschillende redenen. Gelukkig kan ik dan terugvallen op een oud boek, waarin te lezen is: "Ze trof hem aan gezeten op het strand, / zijn ogen droogden nimmer door de tranen, / het zoete leven kwijnde weg, hij wou / terug naar huis en jammerde, hij vond / niet langer meer behagen in de nimf. / Want inderdaad, zijn nachten bracht hij steeds / gedwongen door in haar gewelfde grot, / onwillig naast de nimf die hem graag wilde.

Daar bij die molen

Molens zijn fascinerende bouwsels. Mij herinneren ze aan gezinsuitstappen naar het havendorp Doel, samengevouwen op de achterbank van een te kleine Fiat 850, en de pannenkoek in de Scheldemolen op de dijk. Ze voeren me terug naar de tijd dat ik op een zanderig pleintje bij de Sint-Niklase Witte Molen met leeftijdgenoten balletjes trapte. Prettig detail: we lesten onze dorst en kochten snoep in een kruidenierswinkeltje in de aanpalende Azalealaan, toen opengehouden door wie veel later mijn schoonmoeder werd.

Postscriptum bij een verlopen jaar

Een vingerwijzing zou het kunnen zijn
naar wat is – een stad onder water –
Een stenen potlood om
onze namen in de berg te krassen
Een half verdronken uitroepteken
waarvoor de woorden vrij zijn in te vullen

Zoals:
We aten bessentaart in de Reschner Alm
in een hoge plooi boven het meer
of ademden hier veel dieper dan thuis
of dachten nog niet aan 2018
Zoiets.

Graun 28 juli 2017

Tabbladen

Niets geen witte of groene kerst vandaag. Uit mijn raam oogt de wereld grijs, op de groene pistachebollen van de nieuwe moskee na. Ik zucht, maar niet te diep, want na een alarmerend rapport over fijn stof in de ‘street canyons’ van Vlaamse steden, aangeleverd door het airbezenonderzoek van de Universiteit Antwerpen, let ik meer dan anders op mijn ademhaling. Mijn luchtpijp en bronchiën willen nog wat jaren ruis- en pieploos mee.

Race

Een doldrieste chauffeur van twintig ‘parkeert’ op een late zondagavond zijn auto in het uitstalraam van een winkel, op de Markt van Lokeren. Hij raakt de gasleiding, het huis ontploft en de bewoonster van de bovenverdieping blijft in de brand die er op volgt. Een vriend ziet het hele tragische voorval gebeuren en belt de brandweer. Hij meldt zich aan bij de politie als ooggetuige. Hij heeft de jongeman aan een rotvaart vanop de Groentenmarkt over de Markt zien scheuren, het voetpad op, tegen een zitbank aan en zo weg.

Begin en einde

De opstart van mijn nieuwe schooljaar spoorde heel erg met de aanhef van het boek Genesis: in den beginne was er chaos. Maar waar in het oudtestamentische scheppingsverhaal tenminste nog de geest van God over de wateren zweefde om de klus op zes dagen te klaren, leek die van Sint-Lodewijk te zijn verdronken in het onpeilbare zwart van de Durme. Ook de extra marge van een dag offerfeest op 1 september bracht geen verlichting, maar alleen de in mijn geval zelfs bizarre opdracht titularis te zijn in een klas waar ik geen Latijn geef. Ik had me een tofferfeest gedroomd.

Sinsin

Een onooglijk gehucht tussen Namen en Marche, opzij van de N4. Een paar honderd inwoners. Weiden en hier en daar een toef bos boven op de heuvels. Een landschap dat in een zachtgroene jurk wellustig begint op te bollen richting Ardennen. Seinsein. Daar zat ik op 14 augustus op een krakkemikkige stoel, aan de rand van wat bomen waartussen een chalet, te staren naar velden bevolkt door koeien. Zonder dat het verveelde. Nieuw waren de windmolens in de verte, maar ook een spuuglelijke kippenkwekerij in de plooi van een heuvel, van het soort waar fipronil door de kieren gaat.

O Fortuna

Of hoe domme vergetelheden soms goed kunnen uitdraaien. Het overkwam me in korte tijd tweemaal. Dat gevreesde proefwerk Romeins recht, waarvoor ik drie kwartier te laat kwam en zodoende mijn tijd met bijna de helft gereduceerd zag (zie de vorige blog), leverde me een ongelofelijke 19 (negentien) op. Lang had ik niet kunnen nadenken over de vragen, en blijkbaar was dat nog niet zo’n slechte zaak geweest.

De uitgebroken zomer

Het is al lang een gewoonte geworden: ’s avonds laat nog even naar het nieuws op TV-Oost kijken. Elke keer lachen geblazen met de soms vreemde relevantie van nieuwsitems met een voorkeur voor de regio Aalst (marginaalst). We wedden er intussen op of dan het woord ‘ajuin’ zal vallen, en elke keer is het prijs. En dan de kromtaal die daarbij wordt gebezigd… Enkele dagen geleden was het weer van dattum: de lezer van het weerbericht had het over de zomer die ‘vandaag uitbreekt’. De zomer die uitbreekt? Cholera in Jemen, ja, of de pest in de middeleeuwen, maar de zomer?

Al het mijne is het uwe

Op zondag 7 mei overleed in Breskens priester en beeldend kunstenaar Omèr Gielliet, op een week na 92 jaar oud. Een goed en wonderlijk man, die ik de afgelopen jaren tweemaal heb ontmoet. De eerste keer was bij de zoektocht naar de maker van de expressieve Christus in de inkomhal van mijn school. De geschiedenis, de sporen van het verleden van de school interesseerden me altijd al, en voor de rubriek zwerfgoed van ons infoblad wou ik daarom weten waar dat beeld, waar dagelijks honderden leerlingen en collega’s voorbij lopen zonder er acht op te slaan, vandaan kwam.

Pagina's

Abonneer op RSS - Vrij Gedacht